( life is wonderful )

Articles

23 Nov

Ξέρω πια, πως όλα όσα έχουν συμβεί μέχρι τώρα, έτσι ακριβώς έπρεπε να συμβούν.

Φωτό: Στέλιος Καλλινίκου

 

23 Nov

Σπίτι μου πια δεν είναι ό, τι μου ανήκει, αλλά ό, τι νιώθω πως θέλω να το μοιράζομαι.

Φωτό: Στέλιος Καλλινίκου

20 Jul

Η ώρα που ξεκινά το αύριο. Που πάει να πει, πως το αύριο ξεκινά πάντα με όνειρα.

 

20 Jul

Αφού ξεμπερδέψαμε και οι δύο με τους φόβους μας, μπορούμε πια να φτιάξουμε τον κήπο μας

φωτό: Σωκράτης Σωκράτους

24 Nov

Κάποτε γελώ. Όταν θυμάμαι την περούκα της μαμάς μου. Και κάποτε ανάβω τσιγάρο. Όταν θυμάμαι πως μια Αγάπη φώναζε, μια κάποια μέρα της άνοιξης, για μένα. 

23 Nov

Σου χρωστάω ένα ευχαριστώ. Που σε συνάντησα για να βεβαιωθώ πως δεν θα χρειαστεί να σε ξανασυναντήσω

Φώτο: Πόλυς Πεσλίκας

20 Jul

Η μοναδική πραγματικότητα που έχουμε, είναι να εμπιστευτούμε το δικό μας παραμύθι

σκίτσο: Πόλυς Πεσλίκας

20 Jul

Ανέβηκα πάνω σε ένα σκουριασμένο ταιλανδέζικο πλοίο για να συναντήσω ένα δελφίνι και να θυμηθώ ξανά πως Ο2 σημαίνει οξυγόνο.

05 Dec

Τίποτα δεν του προκαλούσαν παρά μόνο την βεβαιότητα πως έδειχναν να μην ξέρουν τί πάει να πεί να σου χτυπά κάθε βράδυ την πόρτα εκείνη η φοβία που δεν θες να μάθεις την προέλευση της. 

Φωτό: Πόλυς Πεσλίκας

20 Jul

Εκείνο που χρειάζεται κάποιες φορές είναι να κοιτάξουμε την πραγματικότητα λοξά. Για να νιώσουμε μια ζεστή στιγμή να μας χαιδεύει στο στήθος…

φωτό: Πόλυς Πεσλίκας

08 Jul

Ο μόνος τρόπος να μετατρέψω το χώμα σε θάλασσα, είναι να υποσχεθώ στην ζωή πως ό,τι και να γίνει εγώ θα ζήσω την θάλασσα πριν γίνω χώμα...

Φωτό: Πόλυς Πεσλίκας

08 Jul

Τί θέλει τελικά ο άνθρωπος; Στιγμές που να τον απαλάσσουν από τις προβλέψεις. Στιγμές που να υπερβαίνουν την αγωνία του αν θα νικήσει το κρύο ή το ζεστό.

20 Jul

Νιώθω την ίδια αγωνία, την ίδια εκείνη αγωνία που με πιάνει κάθε φορά που ξέρω πως είναι η στιγμή να νικήσει η επιθυμία ένα φόβο μου ακόμα.

20 Jul

Τέρμα λοιπόν με τα σχεδόν. Τέρμα και με τις σπατάλες. Τα σχεδόν σε κάνουν να βολευτείς στην σπατάλη και η σπατάλη να βολευτείς με τα σχεδόν.

φωτό: Πόλυς Πεσλίκας

20 Jul

Κοίταξα το ασημένιο δαχτυλίδι στο πόδι μου, κοίταξα και τη θάλασσα και ήμουνα σίγουρη πια πως εγώ ήδη φορούσα τη ζωή μου.

24 Sep

Σε τίποτα άλλο δεν έχω να επενδύσω, ούτε ποτέ μου είχα, παρα μόνο σε αυτό: Να αναζητώ και να βρίσκω ποιός είναι ο τρόπος ώστε να μην κλείνει η πραγματικότητα την πόρτα στην μαγεία αλλά να κάθεται πλάι της και νάναι οι δύο τους σαν κείνες τις γειτόνισσες που πίνουνε τον καφέ τους τα απογεύματα και σχολιάζουνε με την ίδια περίεργεια τους περαστικούς. 

Φωτό: Πόλυς Πεσλίκας

06 Jul

Tο χαρτί είναι επιτέλους λευκό. Μπορώ να γράψω ότι μούρχεται στο κεφάλι, να φτιάξω ένα κόκκινο σύννεφο και ένα πράσινο ουρανό κι’αυτό σημαίνει ελευθερία.

16 Oct

Τα γεγονότα που μας καθορίζουν περισσότερο είναι εκείνα που ξεφεύγουν από τον έλεγχο μας. Εκείνα που τα ρίχνει η ζωή μπροστά μας για να δοκιμαστούμε μήπως και συνειδητοποιήσουμε πως για να ρίξεις άγκυρα δεν πρέπει να φοβάσαι τα κύματα. 

23 Nov

Μια ζωή έγραφα για τις on the road διαδρομές μου. Μα ξέχασα να γράψω αυτό: Πως τελικά όλα είναι δρόμος.

Φωτό: Στέλιος Καλλινίκου

06 Jul

Πάει και κάθεται πάνω τους η θλίψη για να δηλώσει την νίκη της απέναντι στην ζωή που δεν έζησες, εκείνη που ευχήθηκες να ζούσες αλλά δεν τόλμησες, για κείνη την ζωή σου μιλάω που την πίστεψες λιγότερη από το φεγγάρι

ζωγραφική: Χαριτίνη Κυριάκου

20 Jul

Καθόταν απέναντι μου με το ένα δάχτυλο κολλημένο στο άλλο και με τα δύο τους να σχηματίζουν μια σκανδάλη. «Δεν θα με πείραζε», μου είπε. «Δεν θα με πείραζε αν κάποιος με πυροβολούσε».

φωτό: Πόλυς Πεσλίκας

20 Jul

Όταν αποφασίσεις να υπερασπιστείς το χώρο των ονείρων σου, τότε έχεις την δύναμη να γίνεσαι κύμα και βουνό και λίμνη και σύννεφο και θάλασσα και φεγγάρι και ουρανός μαζί.

ζωγραφική: Χαριτίνη Κυριάκου

20 Jul

Υπάρχει ένα άλλο φεγγάρι πλάι σε κείνο που ξέρουμε. Μόνο που για να το δεις δεν αρκεί να κοιτάξεις τον ουρανό.

 

20 Jul

Θέλω τόσο πολύ να σου διαβάσω ένα ποίημα. Το έγραψα χθες το απόγευμα, ενώ κοιτούσα τις ανθισμένες κερασιές…

σκίτσο: Πόλυς Πεσλίκας

20 Jul

Έριξες στα όνειρα σου ισόβια ποινή, να μείνουν φυλακισμένα, δια βίου, μέσα στην φαντασία σου.

φωτό: Μιχάλης Παυλίδης

20 Jul

Μια μέρα του Αυγούστου, την πιο ζεστή, που η θάλασσα ήτανε ακίνητη και ο ήλιος έκαιγε, χαράχτηκε απάνω μου, αργά και επώδυνα, το πρώτο μου φτερό.

20 Jul

Ευχόσουνα, έγραφες, να ξημερώσει και νάναι ντυμένα όλα στα λευκά. Ευχόσουνα δηλαδή να σκεπαστούν όλα ξανά, έστω και για λίγο, από μια αθωότητα.   

φωτό: Στέλιος Καλλινίκου

20 Jul

Όταν σε έχουνε μεγαλώσει με τρυφερότητα έχεις μέσα σου απόθεμα αγάπης και αυτό είναι που σε σώζει την ώρα που σκουντουφλάς πάνω σε ανατροπές. 

σκίτσο: Χαριτίνη Κυριάκου

08 Jul

Πώς είναι να ξυπνάς και να βλέπεις την θάλασσα; τον ρώτησα. Χθές ήτανε πράσινη, απάντησε, δεν ήξερε ότι η θάλασσα μπορεί να γίνει τόσο πράσινη, είπε, και τις προάλλες ήτανε γκρίζα, ούτε και σε αυτό το χρώμα την είχε δει ποτέ.

σκίτσο: Πόλυς Πεσλίκας