( life is wonderful )

“Θα ήσουνα η ίδια χωρίς τα ταξίδια;” με ρώτησε κάποτε μια φίλη. Όχι δεν θάμουνα η ίδια, απάντησα.

Γιατί χωρίς τα ταξίδια θα είχα λιγότερες μυρωδιές στα ρουθούνια μου, λιγότερο ουρανό στο βλέμμα μου και περισσότερους φόβους να με κλειδώνουν. Χωρίς τα ταξίδια, και δεν εννοώ μόνο σε χώρες αλλά και σε ανθρώπους, δεν θα μάθαινα πως μόνο αν φύγεις από τα τετραγωνικά του μυαλού σου, μπορείς να περπατήσεις σε κείνα του κόσμου. Κάπως έτσι, λοιπόν, για χρόνια, σύλλεγα ιστορίες, εικόνες και χρώματα, παρατηρώντας τις πραγματικότητες των ανθρώπων και τις χιλιάδες αποχρώσεις του ονείρου. Μέχρι να συνειδητοποιήσω πως δεν υπάρχει τίποτα πιο φανταστικό από την ίδια την ζωή. Που πάει να πει πως δεν υπάρχει τίποτα πιο πραγματικό από κείνα που έχουμε φανταστεί. Το μόνο που απομένει είναι να εμπιστευτούμε, ο καθένας, το δικό του παραμύθι.